van claimcultuur
naar empowerment
Zorg wordt onbetaalbaar.
Tijd om het primaat te leggen bij het gewone leven op eigen kracht van de burger.
De samenleving heeft een voorzieningenstructuur opgebouwd, die onbetaalbaar blijkt. Neem nou de jeugdzorg. Gulzig, ondoorzichtig en volgt zijn eigen wetten.
Hoe kunnen gemeenten èn bezuinigen èn kwaliteit bieden èn een dure voorzieningenstructuur in stand houden?
⇐ Kijk hiernaast en ontdek dat het anders kan:
- geen bevoogding maar vertrouwen op de eigen kracht van burgers
- geen zorgafhankelijkheid maar burgers maken hun eigen plan
- geen ongevraagde adviezen maar betrokken professionals die werkelijk in contact zijn
- geen betutteling van kwetsbare burgers, ook zij moeten leren eigen plannen maken
- geen ongevraagde zorg, advies en hulp, maar alleen en pas dan als de burger daarom vraagt.
('zelf doen!')
Paul en zijn netwerk
In 1996 ontdekte ik na het 20 jaar lang 'beter weten' als buurtwerken, jongerenwerker, projectleider en adviseur jeugd een belangrijke les. Stop met bedenken wat goed zou zijn voor mensen! Kijk, luister en begrijp hoe het eigen leven van kinderen, jongeren, ouders en burgers werkt.
Vanaf dat moment ga ik in gesprek met 'de doelgroep' en kijk anders naar (jeugd)beleid, (jeugd)werk en (jeugd)zorg en ik zie het voor me:
De kiemkracht van kids, prioriteiten en potenties jongeren, ouders, bewoners, burgers.
Wat een potentie!
Nu werk ik met creatieve veranderingsmanagers, deskundige organisaties en innovatieve ZZP-ers- aan concepten en pilots waar de eigen verantwoordelijkheid en kracht uitgangspunt is en de eigen potenties de motor.
Het nieuwe werken
Toen ik nog in loondienst werkte maakte ik 80% directe uren. Weinig tijd dus voor ontwikkeling en innovatie.
Nu is de verhouding omgekeerd. Het resultaat zie je hiernaast.
Om deze inzet te kunnen blijven realiseren bieden we ook graag onze diensten mèt rekening aan:
Doortastend, ervaren, enthousiast, creatief.
Betrokken op jeugd.
Meer informatie?
